blague ()
(1) (2)
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dowcip, żart
(2.1) 1. trybu oznajmującego od blaguer (2.2) 3. trybu oznajmującego od blaguer (2.3) 1. trybu łącznego od blaguer (2.4) 3. trybu łącznego od blaguer (2.5) 2. trybu rozkazującego od blaguer
(1.1) blague; blagues
(1.1) raconter/dire une blague • faire une blague à quelqu'un • sans blague
(1.1) plaisanterie, farce
blaguer blagueur , blagueuse blagueur