oszczepnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) żołnierz, rycerz, myśliwy uzbrojony w oszczep (1.2) sportowiec uprawiający rzut oszczepem
(1.1-2)
(1.2) W zawodach wystąpi nasz młody, ale bardzo utalentowany oszczepnik.
(1.2) miotacz
oszczep , oszczepnictwo oszczepniczka oszczepowy, oszczepniczy, oszczepowaty
(1.1) (1.2) od (1.1)
angielski: (1.1) javelineer; (1.2) javelin thrower białoruski: (1.2) кап'якідальнік francuski: (1.1) lancier ; (1.2) lanceur de javelot hiszpański: (1.1) lancero ; (1.2) lanzador de jabalina nowogrecki: (1.1) ακοντιστής ; (1.2) ακοντιστής rosyjski: (1.2) копьеметатель słowacki: (1.2) oštepár szwedzki: (1.2) spjutkastare