po polsku ()
, ,
fraza przysłówkowa (1.1) w języku polskim (1.2) w sposób właściwy Polakom, typowy dla Polaków
(1.1-2)
(1.1) Powiedz to po polsku! (1.2) Kobiecina przygotowała obiad po polsku, tak jak umiała.
(1.1) mówić / pisać po polsku
(1.2) z polska
Polska , Polak , Polka , polskość polski, polskawy
nie rozumiesz po polsku?!
Słowo polsku jest przymiotnikiem polski w celowniku , jednak odmienionym według archaicznej deklinacji rzeczownikowej, niewystępującej już poza konstrukcją po+ -uIda Kurcz, Andrzej Lewicki, Jadwiga Sambor, Krzysztof Szafran, Jerzy Woronczak: Polszczyzna lat sześćdziesiątych, str XV i utartymi zwrotami. Użycie w tym kontekście współczesnej formy celownika, polskiemu jest błędem (niekiedy celowym), por. po polskiemu.
angielski: (1.1) in Polish baskijski: (1.1) polonieraz; (1.2) poloniar erara białoruski: (1.1) па-польску czeski: (1.1) polsky; (1.2) po polsku duński: (1.1) på polsk farerski: (1.1) á pólskum francuski: (1.1) en polonais hiszpański: (1.1) en polaco niemiecki: (1.1) auf Polnisch norweski (bokmål): (1.1) på polsk nowogrecki: (1.1) πολωνέζικα portugalski: (1.1) em polonês rosyjski: (1.1) по-польски słowacki: (1.1) po poľsky, poľsky szwedzki: (1.1) på polska ukraiński: (1.1) по-по́льськи węgierski: (1.1) lengyelül włoski: (1.1) in polacco