kończyna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) narząd ruchu u kręgowców (1.2) zakończenie, kres, granicaStanisław Skorupka, Przenośnie z zakresu pojęć lekarskich, „Poradnik Językowy” nr 1/1948, s. 13.
(1.1)
(1.1) Następnie połączył nerwy i ścięgna kończyny z serwoukładami, które miały reagować na skurcze mięśni i elektryczne impulsy nerwowe wysyłane przez mózg i ciało pacjenta.
(1.1) kończyna górna • kończyna dolna
(1.1) noga, płetwa, ręka, skrzydło
koniec , końcówka
(1.1) < (1.2)
(1.2) angielski: (1.1) limb, member, extremity czeski: (1.1) končetina duński: (1.1) ekstremitet , lem esperanto: (1.1) membro fiński: (1.1) raaja francuski: (1.1) membre gudźarati: (1.1) અવયવ (avayava) hiszpański: (1.1) extremidad , miembro islandzki: (1.1) limur japoński: (1.1) kataloński: (1.1) cama , pota łaciński: (1.1) membrum niemiecki: (1.1) Glied , Gliedmaße norweski (bokmål): (1.1) ekstremitet norweski (nynorsk): (1.1) ekstremitet nowogrecki: (1.1) άκρο portugalski: (1.1) membro rosyjski: (1.1) конечность słowacki: (1.1) končatina słoweński: (1.1) okončina szwedzki: (1.1) extremitet , lem ukraiński: (1.1) кінцівка włoski: (1.1) arto