émeute ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozruchy, zamieszki (1.2) poruszenie, wzruszenie
(2.1) 1. trybu oznajmującego od émeuter (2.2) 3. trybu oznajmującego od émeuter (2.3) 1. trybu łącznego od émeuter (2.4) 3. trybu łącznego od émeuter (2.5) 2. trybu rozkazującego od émeuter
(1) une émeute, émeutes
(1.1) Chaque mois amenait une nouvelle émeute.Alfred Barbou, Les trois Républiques françaises → Każdego miesiąca wybuchały nowe zamieszki.
(1.1) exciter à une émeute → podżegać do buntu
(1.1) agitation, trouble
émeutier