__TOC__ hrom ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) grom, piorun
(1.1)
hromnice , Hromnice , hromnička , hromice , hromička hromový, hromniční, hromničný, hromiční, hromičný
jako hrom z čistého nebe → jak grom z jasnego nieba
hrom ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) grom, piorun
hromnica , Hromnice , hromnička hromisko hromový, hromničný hromovo, hromove
ako hrom z jasného neba → jak grom z jasnego nieba • akoby hrom do neho udrel → jakby w niego grom strzelił