__TOC__ akolita ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, której udzielono posługi akolitatu; (1.2) czyjś stronnik, poplecznik, towarzysz
(1.1-2)
(1.1) Babcię Józię odwiedził ksiądz z Panem Jezusem, któremu towarzyszył akolita.
(1.1) posługujący
akolitat , akolitka akolitka akolicki
(1.1-2) , < → towarzyszący, idący za kimś
(1.1-2) rzeczownik ma rodzaj męskoosobowy, a odmianę żeńską
angielski: (1.1) acolyte baskijski: (1.1) akolito esperanto: (1.1) akolito fiński: (1.1) akoluutti francuski: (1.1) acolyte kataloński: (1.1) acòlit niderlandzki: (1.1) acoliet niemiecki: (1.1) Akolyth portugalski: (1.1) acólito szwedzki: (1.1) akolut włoski: (1.1) accolito
akolita ()
przymiotnik (1.1) akolicki, akolity, akolitów
(1.1)
akolito