singolare ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) liczba pojedyncza (1.2) gra pojedyncza, singiel przymiotnik (2.1) szczególny, osobliwy, wyjątkowy (2.2) dziwny (2.3) pojedynczy
(1) singolare; singolari (2) singolare ; singolari
(1.1) al singolare → w liczbie pojedynczej (2.1) donna di singolare bellezza → kobieta wyjątkowej urody (2.3) numero singolare → liczba pojedyncza
(1.1) numero singolare (1.2) singolo (2.1) particolare, caratteristico, speciale, peculiare, raro, insolito, inconsueto, eccellente, straordinario, eccezionale, anomalo, atipico (2.2) strano, stravagante, originale, fuori del comune, bizzarro, eccentrico, curioso
(1.1) plurale, numero plurale (2.1) comune, normale, ordinario (2.2) banale, modesto, mediocre (2.3) plurale
singolo singolo , singolarità
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Słownictwo gramatyczne