__TOC__ żałoba () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby (1.2) okres po śmierci bliskiej osoby, w którym zwyczajowo nosi się odpowiedni strój oraz nie uczestniczy w zabawach towarzyskich (1.3) odpowiedni strój (zwykle czarny) lub charakterystyczne elementy (czarna opaska na rękawie lub w klapie marynarki) noszone przez okres żałoby (1.2) po śmierci bliskiej osoby (1.4) brud za paznokciami (1.5) skarga, zażalenie, oskarżenieHenryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 248.
(1.1-4)
(1.2) Nie poszłam na wesele, bo byłam w żałobie. (1.3) Po śmierci męża przez rok nosiła żałobę. (1.5) Mimo parokrotnie składanej żałoby, błagania jego nigdy nie doszły do wojewody.
(1.1) ciężka / głęboka / powszechna żałoba • pogrążyć się w żałobie (1.2) żałoba po kimś • mieć / obchodzić żałobę • być w żałobie • czas żałoby (1.3) nosić / przyoblec / przywdziać / założyć żałobę • chodzić w żałobie • zdjąć / zrzucić żałobę • żałoba po kimś
(1.3) krepa
żałobność , żal, żałobnik żałobny, żałosny żałobnie
łączyć się w żałobie • okryć żałobą • okryć się żałobą • żałoba narodowa
(1.1-2, 5) (1.4) neosemantyzm od (1.1), skojarzenie z kolorem czarnym, kojarzonym w Polsce z żałobą
angielski: (1.1) bereavement, mourning arabski: (1.1) حداد , حزن asturyjski: (1.1) llutu baskijski: (1.1) dolu białoruski: (1.1) жалоба bułgarski: (1.1) траур chiński standardowy: (1.1) 服丧 (fúsāng) chorwacki: (1.1) žalost czeski: (1.1) smutek duński: (1.1) sorg esperanto: (1.1) funebro; (1.2) funebro; (1.3) funebro estoński: (1.1) leinaaeg fiński: (1.1) suruaika francuski: (1.1) deuil galicyjski: (1.1) loito hiszpański: (1.1) luto , pesar , duelo ido: (1.1) trauro indonezyjski: (1.1) perkabungan, dukacita japoński: (1.1) 喪 (も, mo), 忌み (いみ, imi) kaszubski: (1.1) żałoba , smãtwa , żałota , jiscënk , smùtk , trur kataloński: (1.1) dol kazachski: (1.1) аза litewski: (1.1) liūdesys łotewski: (1.1) sēras macedoński: (1.1) жалост niderlandzki: (1.1) rouw niemiecki: (1.1) Trauer , schmerzlicher Verlust norweski (bokmål): (1.1) sorg /, sørgetid / norweski (nynorsk): (1.1) sorg norweski (riksmål): (1.1) sorg nowogrecki: (1.1) πένθος , θρήνος ; (1.2) πένθος ; (1.3) πένθος ormiański: (1.1) սուգ (sug) portugalski: (1.1) luto rosyjski: (1.1) горе ; (1.2) траур rumuński: (1.1) doliu serbski: (1.1) жалост słowacki: (1.1) smútok słoweński: (1.1) žalovanje starogrecki: (1.1) πένθος szkocki gaelicki: (1.1) caoidh szwedzki: (1.1) sorg turecki: (1.1) matem, yas ukraiński: (1.1) траур , жалоба ; (1.2) жалоба ; (1.3) жалоба węgierski: (1.1) gyász wietnamski: (1.1) sự buồn rầu wilamowski: (1.1) trauer , trojer włoski: (1.1) cordoglio , lutto ; (1.3) lutto
żałoba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) żałoba
(1.1) nosëc / włożëc / zjic żałobã → nosić / przywdziać (włożyć, założyć) / zdjąć żałobę
(1.1) jiscënk, smãtwa, smùtk, trur, żałota
żałobnik żałobny żałoblëwie żałoba pò kòce