rush ()
czasownik (1.1) pędzić, śpieszyć (się), popędzać, pośpieszać rzeczownik (2.1) pęd, pośpiech (2.2) sitowie
(1.1) rush, rushed, rushed, rushes, rushing
(1.1) Andrew rushed out of the house, shouting with fear. → Andrzej wybiegł z domu krzycząc ze strachu. (2.1) Come on, what's the rush? → Daj spokój, po co ten pośpiech? (2.1) In the headlong rush to win people can lose their money. → W dużym pośpiechu ku wygranej ludzie mogą stracić swoje pieniądze.
rusher rushlike onrush
rush one's fences
z anglonormańskiego russher, wariant z