orbit () __TOC__
rzeczownik policzalny (1.1) orbita (1.2) orbita (1.3) oczodół (1.4) zasięg: orbita, sfera (wpływów, zainteresowań, kontroli, działań) czasownik przechodni (2.1) okrążyć po orbicie (np. planetę, słońce) (2.2) umieścić na orbicie (np. satelitę) czasownik nieprzechodni (3.1) krążyć po orbicie (o księżycu, planecie), orbitować (o statku kosmicznym)
(1.1-4) orbit; orbits (2.1-2) orbit, orbited, orbited, orbits, orbiting (3.1) orbit, orbited, orbited, orbits, orbiting
(1.1) to be in orbit round → krążyć po orbicie wokół czegoś • to go into orbit → wejść na orbitę • to put into orbit → umieścić coś na orbicie • to make an orbit round → okrążyć coś po orbicie (1.4) to go into orbit → osiągnąć zawrotny poziom (np. ceny) • to go into orbit → zezłościć się, zdenerwować się
(1.3) eye socket (2.1) revolve round (2.2) to put into orbit
orbiter, orb, orbital orbital orbitally
orbit ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) orbita (1.2) orbita (1.3) oczodół (1.4) zasięg: orbita, sfera (wpływów, zainteresowań, kontroli, działań)
< <
(1.1)