beg ()
, także
czasownik (1.1) błagać (1.2) żebrać rzeczownik (2.1) bej (wódz janczarów, tatarów krymskich) (2.2) błaganie skrót (3.1) = beginning → początek
(1.2) He begged on the street corner from passers-by. → Żebrał na rogu ulicy od przechodniów.
(2.1) bey
(1.2) beggar, beggary, begging
beg the question I beg your pardon → przepraszam bardzo
beg ()
,
przymiotnik (1.1) małyhttps://iecor.clld.org/languages/gaelicmanx
(1.1) mooar
<
beg ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) bej, beg – tytuł islamskiego feudała
(1.1) bej
beg ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) ucieczka rzeczownik, rodzaj męski żywotny (2.1) bej, beg, islamski feudał
(1.1) beg možganov → drenaż mózgów
(2.1) bej