doubtless ()
,
przysłówek sposobu (1.1) niewątpliwie przymiotnik relacyjny (2.1) niewątpliwy (2.2) spokojny
(1-2)
(1.1) I cannot remember that I spoke a word, though doubtless I did. → Nie pamiętam, bym wypowiedział choć słowo, chociaż niewątpliwie tak było. (2.1) There are those who have doubtless faith in revelation. → Są tacy, którzy mają niewątpliwą wiarę w objawienie. (2.2) And, pretty child, sleep doubtless and secure, / That Hubert, for the wealth of all the world, / Will not offend thee. → A ty, mój miły chłopcze, śpij spokojny, ¶ Pewny, że Hubert ciebie nie obrazi ¶ Za wszystkie skarby świata[na podst.:] .
(1.1) undoubtedly (2.1) undoubted, undisputed
doubtful, undoubted doubt, doubter, doubtlessness doubt doubtfully, doubtlessly, undoubtedly
; →
w przeciwieństwie do innych słów z , “doubtless” używa się częściej jako (1.1) niż (2.1)