świadectwo ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie (1.2) opowieść świadka określonych wydarzeń
(1.1)
(1.2) Wedle świadectwa przekazanego przez Plutarcha filozof z Abdery jednoznacznie ujmował wzajemny stosunek sztuki oraz przyrody: człowiek stał się uczniem zwierząt i naśladując pająka, jaskółkę, łabędzia czy słowika, znalazł metody tkania, budowania, śpiewu.
(1.1) świadectwo dojrzałości • świadectwo pracy • świadectwo szkolne • świadectwo ślubu • świadectwo urodzenia • świadectwo zgonu
świadczyć , świadkować świadek
wystawić świadectwo • dawać świadectwo
angielski: (1.1) certificate, szkolne: school report, ślubu: marriage certificate, urodzenia: birth certificate; (1.2) testimony arabski: (1.1) شهادة duński: (1.1) bevis , certifikat esperanto: (1.1) atesto, atestilo, diplomo, szkolne: lerneja atesto, urodzenia: naskiĝatesto; (1.2) atesto, atestaĵo fiński: (1.1) asiakirja hiszpański: (1.1) certificado , partida , diploma ; (1.2) testimonio , declaración kaszubski: (1.1) swiôdectwò niemiecki: (1.1) Zeugnis nowogrecki: (1.1) πιστοποιητικό ; (1.2) μαρτυρία nowopruski: (1.2) wīdikausna rosyjski: (1.1) свидетельство , сертификат ukraiński: (1.1) сертифікат , свідоцтво ; (1.2) свідчення wilamowski: (1.1) cȧjgńis , cajgnys