lo ()
, ,
wykrzyknik (1.1) patrz! forma ściągnięta (2.1) = hello → cześć przymiotnik (3.1) = low → niski
(3.1) hi
lo ()
rzeczownik nieżywotny (1.1) sen, spanie przysłówek (2.1) śpiąc
(2.1) lotan
loti loti lotan
lo ()
zaimek osobowy (1.1) ja
lo ()
rzeczownik (1.1) litera l, L
lo ()
rodzajnik określony (1.1) z rzeczownikami rodzaju męskiego, nie tłumaczy się zaimek osobowy w funkcji dopełnienia bliższego rodzaju męskiego (2.1) go, jego, jemu, mu (3 os. )
(2.1) Enric lo balha ua poma. → Henryk daje jemu jabłko.
lo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) lina wzmacniająca żagle rejowe
(2.1) forma słaba zaimka osobowego 3. (él) w funkcji dopełnienia bliższego → jego, go, niego (2.2) forma słaba zaimka osobowego 3. (ello) w funkcji dopełnienia bliższego → to, tamto, tego, tamtego
(3.1) forma nijaka rodzajnika określonego (el) → nie tłumaczy się
(1.1) los (2.1-2) (3.1)
(2.1) Cuando lo vi el año pasado, trabajaba de taxista. → Kiedy go widziałem/am w zeszłym roku, pracował jako taksówkarz. (2.2) — ¿Quién te dijo que vendría? — Me lo dijo tu mujer. → Kto ci powiedział, że przyjdę? - Twoja żona mi to powiedziała. (3.1) Lo de lavar los platos después de la comida es una tarea que nos corresponde a todos. → Mycie naczyń po obiedzie to zadanie, które dotyczy nas wszystkich.
(2) zawsze w pozycji bezpośrednio poprzedzającej czasownik, oprócz form bezokolicznika, gerundio i trybu rozkazującego bez przeczenia: Lo vi. → Widziałem go/ to; ale: po bezokoliczniku: No pude verlo → Nie mogłem/am go/tego zobaczyć po gerundio: Observándolo pude ver sus defectos. → Obserwując go / to mogłem/am zauważyć jego wady / tej rzeczy. po czasowniku w trybie rozkazującym bez przeczenia: ¡Míralo! → Popatrz na niego / to!; z przeczeniem: ¡No lo mires! → Nie patrz na niego / to!
(1.1) relinga
(2.2, 3.1) , od zaimka ille
(3.1) w odróżnieniu od rodzajnika „el” i jego form odmienionych, służy wyłącznie do substantywizacji przymiotników oraz zdań podrzędnych względnych
lo ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łyżka
lo ()
wykrzyknik (1.1) och
lo ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ryś
lo ()
rzeczownik (1.1) prawo
(1.1) lo na oda → prawo i porządek • lo bilong ol kanaka → prawo zwyczajowe • bihainim lo → przestrzegać praw • brukim lo → łamać prawo • Mama Lo → konstytucja
lo bilong insait → sumienie
Alfred Majewicz, 1992, Mały słownik neomelanezyjsko-polski. Liklik buk i soim insait bilong ol Tok Pisin na Tok ol Polen, Stęszew. Craig Alan Volker, 2008, Papua New Guinea Tok Pisin English Dictionary, Oxford.
lo ()
rodzajnik określony, rodzaj męski (1.1) wyraz nietłumaczony zaimek osobowy i wskazujący (2.1) (dopełnienie bliższe) go (2.2) (dopełnienie bliższe) to, tego (2.3) (przed czasownikiem essere) taki
(1.1) lo; gli
(2.1) Non lo conosco. → Nie znam go. (2.1) L'ho incontrato ieri. → Spotkałem go wczoraj. (2.2) Lo so benissimo. → Wiem o tym bardzo dobrze. (2.2) Non farlo, ti prego. → Nie rób tego, proszę cię. (2.3) Sembra facile ma non lo è. → Wydaje się być łatwym, ale takim nie jest.
(2.1) lui, esso (2.2) ciò, questo (2.3) tale
(1.1)
(1.1) (1.1) (1.1) używa się przed rzeczownikiem zaczynającym się od samogłoski, od gn, pn, ps, x, z, s z następującą spółgłoską, a także przed i, j, y z następującą samogłoską (1.1) w połączeniu z przyimkami: a, con, da, di, in, per, su tworzy przyimki ściągnięte: allo, collo, dallo, dello, nello, pello, sullo (1.1, 2.1-2) przed wyrazami zaczynającymi się od samogłoski lub h ulega elizji przybierając formę l'