brand ()
, ,
rzeczownik (1.1) marka (towaru) (1.2) znak towarowy, znak fabryczny (1.3) rodzaj, gatunek (1.4) pochodnia, żagiew, zarzewie (1.5) piętno czasownik (2.1) znakować, wypalać znak na sierści zwierzęcia (2.2) piętnować
brandless branding
brand new → nowiuteńki, jak spod igły
brand ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pożar wykrzyknik (2.1) pali się!, pożar!
(1) en brand, branden, brande, brandene
(1.1) Alt tyder på, at branden begyndte i køkkenet. → Wszystko wskazuje na to, że pożar zaczął się w kuchni.
(1.1) brandforsikring • brandhane → hydrant • brandmand → strażak • brandstiftelse → podpalenie • brandslukker → gaśnica • omkomme i brand → zginąć w pożarze • brandvæsen → straż pożarna • slukke (en) brand → ugasić pożar
brænde brænde
brand ()
(1.1) wódka
brando, juniperbrando, grenobrando, prunbrando, ĉerizbrando, ovobrando
brand ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pożar
(1.1) branden;
brand ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pożar (1.2) gangrena (1.3) śnieć
(1.1-3) en brand, branded, bränder, bränderna
(1.1) Allt tyder på att branden började i köket. → Wszystko wskazuje na to, że pożar zaczął się w kuchni.
(1.1) brandman • brandsoldat • brandkår • brandstation • brandsläckare • brandbil
brinna