składnia () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) funkcja wyrazu w zdaniu (1.2) zestaw reguł rządzących budową zdań w danym języku (1.3) dział lingwistyki badający reguły konstrukcji zdań; (1.4) zestaw reguł określających budowę poprawnych wyrażeń w języku programowania
(1.1-4)
(1.2) Prowadziła wykłady ze składni języka staroirlandzkiego. (1.4) Zawsze miałem kłopoty ze składnią języka C.
(1.1-4) syntaktyka
składać składniowy, składowy składniowo
składnia funkcjonalna • składnia historyczna • składnia opisowa
(1.1-2) Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 272. (1.2) < (1.1)
angielski: (1.1) syntax; (1.2) syntax; (1.3) syntax; (1.4) syntax duński: (1.2) syntaks , sætningsbygning ; (1.3) syntaks , ordføjningslære ; (1.4) syntaks esperanto: (1.2) sintakso kaszubski: (1.1) składniô ; (1.2) składniô ; (1.3) składniô kataloński: (1.1) sintaxi niderlandzki: (1.1) syntaxis , zinsbouw ; (1.2) syntaxis , zinsleer ; (1.3) syntaxis ; (1.4) syntaxis niemiecki: (1.2) Satzbau , Satzlehre polski język migowy: romansz: (1.1) sintaxa ; (1.2) sintaxa ; (1.3) sintaxa ; (1.4) sintaxa szwedzki: (1.1) syntax ; (1.2) syntax ; (1.3) syntax włoski: (1.1) sintassi ; (1.2) sintassi ; (1.3) sintassi ; (1.4) sintassi