zezwalać ()
,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zezwolić) (1.1) wydawać komuś zezwolenie na coś; pozwalać, nie zabraniać
(1.1)
(1.1) To był kraj, w którym kobiety nie miały prawa posiadać książeczki czekowej ani zezwalać swoim dzieciom na wyjazd z kraju. Moja matka musiała podrabiać podpis mojego ojca, kiedy w wieku siedemnastu lat chciałem wyjechać do Wielkiej BrytaniiSpóźniony kac po rewolucji 1968, dziennik.pl.
(1.1) zezwalać na +
(1.1) zabraniać, zakazywać
zezwolenie , pozwolenie , zezwalanie zezwolić
kto milczy, zezwala
angielski: (1.1) condone arabski: (1.1) أذن białoruski: (1.1) дазваляць duński: (1.1) tillade francuski: (1.1) tolérer, accorder niemiecki: (1.1) genehmigen