rodzice ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga (1.1) ojciec i matka (1.2) dwoje opiekunów pełniących rolę rodzicielską
(2.1) i od: rodzic
(1.1-2) ,
(1.1) Jej rodzice są bardzo wyrozumiali i pozwalają jej chodzić do dyskoteki, mimo że ma tylko czternaście lat. (1.1) W kościele spotkaliśmy rodziców Mateusza.
(1.1) rodziciele, starzy
rodziciel , rodzic , rodzicielka rodzicielski
rodzice chrzestni
od rodzic (w znaczeniu ojciec) Forma ta pochodzi od , w funkcjonowała forma rodzicyJan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 3..
Tradycyjnie uznawano formę rodzice za plurale tantum, która pochodzi od wyrazu w liczbie pojedynczej rodzic, jednak w znaczeniu ojciec, które wyszło z użycia (a matka to inaczej rodzica). Użycie słowa rodzic w znaczeniu matka lub ojciec nie jest obecnie uważane za błąd lecz część słowników zaleca ograniczenie go do języka potocznego, a w polszczyźnie starannej używanie form jedno z rodziców lub matka lub ojciechttps://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/;19124https://trojka.polskieradio.pl/artykul/1767210,czy-nalezy-uzywac-slowa-rodzic.
angielski: (1.1) parents chiński standardowy: (1.1) 父母 (fùmǔ), 爸妈 (bàmā); (1.2) 家长 (jiāzhǎng) duński: (1.1) forældre esperanto: (1.1) gepatroj francuski: (1.1) parents gagauski: (1.1) ana-boba hiszpański: (1.1) padres , progenitores japoński: (1.1) 親 (おや, oya), 両親 (りょうしん, ryōshin), 父母 (ふぼ, fubo) niemiecki: (1.1) Eltern nowogrecki: (1.1) γονείς nowopruski: (1.1) wūraišai , tītis polski język migowy: rosyjski: (1.1) родители ukraiński: (1.1) батьки wilamowski: (1.1) ełdyn włoski: (1.1) genitori