płacz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wylewanie łez;
(2.1) 2. od: płakać
(1.1)
(1.1) Dziecko wpadło w histerię, krzyczało dwie godziny i aż całe zapuchło od płaczu.
(1.1) łzy
(1.1) śmiech
(1.1) łkanie, szloch, bek, lament, ryk, spazmy, wycie
płaksa /, płaczliwość , płakanie , płaczka płakać, zapłakać, wypłakać, wypłakać się, opłakać, opłakiwać płaczliwy płaczliwie
płacz i zgrzytanie zębów • przysłowie: ranny deszcz a babski płacz niedługo trwająJan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 1.
zwykle w
angielski: (1.1) crying arabski: (1.1) بكاء, بكى baskijski: (1.1) negar białoruski: (1.1) плач bułgarski: (1.1) плач chiński standardowy: (1.1) 哭 (kū) chorwacki: (1.1) plač czeski: (1.1) pláč duński: (1.1) gråd esperanto: (1.1) ploro estoński: (1.1) nutt fiński: (1.1) itku francuski: (1.1) pleur hebrajski: (1.1) בכי (bekhi) hiszpański: (1.1) llanto , lloro indonezyjski: (1.1) tangisan japoński: (1.1) 泣くこと (naku koto) kataloński: (1.1) plor koreański: (1.1) 울음 litewski: (1.1) verksmas łaciński: (1.1) fletus łotewski: (1.1) raudas macedoński: (1.1) плач (plač) niderlandzki: (1.1) gehuil niemiecki: (1.1) Weinen norweski (bokmål): (1.1) gråt nowogrecki: (1.1) κλάμα nowopruski: (1.1) rāudā polski język migowy: portugalski: (1.1) choro rosyjski: (1.1) плач rumuński: (1.1) plâns , plânset serbski: (1.1) плач (plač) słowacki: (1.1) plač słoweński: (1.1) jok staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) плачь (plačĭ) staroruski: (1.1) плачь (plačĭ) suahili: (1.1) kilio szwedzki: (1.1) gråt turecki: (1.1) ağlama, ağlayış ukraiński: (1.1) плач węgierski: (1.1) sírás wietnamski: (1.1) sự khóc wilamowski: (1.1) grȧjn włoski: (1.1) pianto , vagito (dziecka)