korupcja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści; (1.2) psucie się, gnicie, rozkład
(1.1)
(1.1) łapówkarstwo, łapownictwo, przekupstwo
korumpować , skorumpować ruptura , korumpowanie korupcyjny
'zepsucie'
angielski: (1.1) corruption, corruptibility, bribery baskijski: (1.1) ustelkeria białoruski: (1.1) карупцыя bułgarski: (1.1) корупция czeski: (1.1) korupce duński: (1.1) korruption hiszpański: (1.1) corrupción ; (1.2) corrupción , descomposición , putrefacción islandzki: (1.1) spilling kataloński: (1.1) corrupció kazachski: (1.1) жемқорлық łotewski: (1.1) korupcija niderlandzki: (1.1) corruptie niemiecki: (1.1) Korruption norweski (bokmål): (1.1) korrupsjon norweski (nynorsk): (1.1) korrupsjon nowogrecki: (1.1) διαφθορά , δωροδοκία ; (1.2) αποσύνθεση , σήψη polski język migowy: rosyjski: (1.1) коррупция szwedzki: (1.1) korruption ukraiński: (1.1) корупція węgierski: (1.1) korrupció włoski: (1.1) corruzione