verderben ()
czasownik mocny, nierozdzielnie złożony, przechodni (1.1) psuć, zepsuć (zabawę, radość itp.), pozbawiać przyjemności (1.2) psuć, zepsuć, czynić bezużytecznym czasownik mocny, nierozdzielnie złożony, nieprzechodni (2.1) psuć, zepsuć się (o jedzeniu) (2.2) psuć, zepsuć się (moralnie), (zaczynać) postępować niegodziwie, niemoralnie
(1.1-2)Wiktionary.de, verderben (Konjugation) verderb|en (verdirbt), verdarb, verdorben (haben) (2.1-2) verderb|en (verdirbt), verdarb, verdorben (sein) • Uwaga! tryb przypuszczający (Konjunktiv II) w czasie przeszłym prostym (Präteritum): verdürbe
(1.1) Verdirb mir nicht die Freude! → Nie psuj mi zabawy! (1.2) Du sollst bei solchem Licht nicht lesen, denn du kannst dir die Augen verderben. → Nie powinieneś czytać przy takim świetle, bo możesz popsuć sobie oczy. (2.1) Der Fisch kann verderben, wenn du ihn bald nicht essen wirst. → Ryba może się zepsuć, jeśli jej wkrótce nie zjesz. (2.2) Eine verdorbene Frau. → Zepsuta kobieta.
(1.1-2) / / verderben → zepsuć coś/kogoś czemuś/komuś
(1.1) versalzen
Verderb , Verderben , Verderbnis , Verderbtheit , Verdorbenheit , Verderber , Verderberin verderblich, verderbt, verdorben
viele Köche verderben den Brei • Unkraut verdirbt nicht • auf Gedeih und Verderb
, w okresach wcześniejszych niepoświadczony. Najprawdopodobniej spokrewniony także z , oraz , z lub Kluge, Friedrich. 2002. Etymologisches Wörterbuch der Deutschen Sprache. Berlin: Walter De Gruyter.Smoczyński, Wojciech. 2007. Słownik Etymologiczny Języka Litewskiego. Wilno: Uniwersytet Wileński..
Na wcześniejszych etapach rozwoju języka niemieckiego poświadczona jest także słaba forma imiesłowu biernego: verderbt. Dziś jest uważana za archaiczną. (1.1-2)