__TOC__ kemping ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ogrodzony i strzeżony teren przeznaczony dla namiotów, samochodów kempingowych i przyczep kempingowych;
kempingowy kempingowo camping , kamper /
→ „obozowanie”
inna pisownia: camping
angielski: (1.1) campsite baskijski: (1.1) kanpin hiszpański: (1.1) campin kataloński: (1.1) càmping nowogrecki: (1.1) κάμπινγκ polski język migowy: rosyjski: (1.1) кемпинг słowacki: (1.1) kemping , camping węgierski: (1.1) kemping
kemping ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) kemping
(1.1) camping
kempingový
Zdenko Dobrík, Klasifikácia anglicizmov a oblasti ich používania v súčasnej nemčine a slovenčine, w: Języki zachodniosłowiańskie w XXI wieku, t. 3, Współczesne języki słowiańskie, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 51. → „obozowanie”
kemping ()
rzeczownik (1.1) kemping
(1.1) kempingágy
kempingezés