spowiednik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) duchowny wysłuchujący spowiedzi; (1.2) osoba, której ktoś się zwierza
(1.1-2)
(1.1) Zakonnica poprosiła o pomoc swojego spowiednika z zakonu redemtorystów.
(1.1) doświadczony / osobisty / stały spowiednik • ksiądz spowiednik
(1.2) powiernik
(1.1) szafarz
spowiedź , spowiedniczka , spowiednica , spowiadanie , wyspowiadanie spowiadać , wyspowiadać spowiedniczy
angielski: (1.1) confessor białoruski: (1.1) спавядальнік (spavâdalʹnìk), духоўнік (duhoŭnìk) bułgarski: (1.1) изповедник ; (1.2) изповедник czeski: (1.1) zpovědník duński: (1.1) skriftefader francuski: (1.1) confesseur hiszpański: (1.1) confesor interlingua: (1.1) penitentiero, confessor niemiecki: (1.1) Beichtvater norweski (bokmål): (1.1) skriftefar norweski (nynorsk): (1.1) skriftefar nowogrecki: (1.1) εξομολογητής portugalski: (1.1) confessor rosyjski: (1.1) исповедник , духовник (duhovnik) słowacki: (1.1) spovedník węgierski: (1.1) gyóntató, gyóntatóatya włoski: (1.1) confessore