zwarty ()
,
przymiotnik (1.1) złożony z osób, przedmiotów lub innych elementów znajdujących się bardzo blisko siebie, bez przerw (1.2) o spółgłosce: taka dla której w czasie artykulacji dochodzi do blokady przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową (1.3) o przestrzeni topologicznej: o tej własności, że z dowolnego jej pokrycia zbiorami otwartymi można wybrać podpokrycie skończone (1.4) o zbiorze: stanowiący przestrzeń topologiczną zwartą (1.3)
(1)
(1.1) W rezultacie zabudowa wsi zmieniała się ze zwartej na kolonijną i rozproszoną. (1.1) Maszerowaliśmy zwartą grupą, aby nikt nie został z tyłu i nie zgubił się.
(1.1) zwarty szyk • zwarta zabudowa (1.2) spółgłoska zwarta (1.3) przestrzeń zwarta (1.4) zbiór zwarty
(1.1) gęsty, skupiony, stłoczony, zbity
(1.1) luźny
zwarcie , zwartość , zworka , zwieranie zwarto, zwarcie
angielski: (1.1) dense, cohesive, close, coherent, taut, tight-knit, well-knit, compact; (1.2) occlusive; (1.3) compact; (1.4) compact esperanto: (1.1) kompakta estoński: (1.1) tihe, tihke, kompaktne; (1.2) sulghäälik, klusiil rosyjski: (1.1) сплочённый, пло́тный; (1.2) смы́чный sanskryt: (1.1) अविरल ukraiński: (1.1) компа́ктний włoski: (1.1) coeso, compatto