niedostatek () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zbyt mała ilość (1.2) brak środków do życia
(1.1-2) w znaczeniu (1.2) ;
(1.1) Czy ty nie widzisz, jak umieram z niedostatku twojej miłości? (1.1) Stara Bergerowa nauczyła się dawać sobie radę po wojnie mimo niedostatku i licznych niepowodzeń.
(1.2) żyć w niedostatku
(1.1) deficyt, niedobór, niedomiar (1.2) bieda, niezamożność, ubóstwo; bryndza, mizeria; chudoba, pauperyzm
(1.1) dostatek, obfitość, urodzaj (1.2) dostatek, bogactwo, zamożność
niedostateczny , niedostateczność niedostateczny niedostatecznie
angielski: (1.1) insufficiency, dearth, lack, shortage, shortfall, scarcity; (1.2) paucity, poverty białoruski: (1.1) недахоп , нястача ; (1.2) нястача bułgarski: (1.1) недостиг chiński standardowy: (1.1) 缺乏 (quēfá) czeski: (1.1) nedostatek duński: (1.1) mangel, insufficiens, utilstrækkelighed francuski: (1.2) pénurie gudźarati: (1.1) અછત (achata), ઘટ (ghaṭa) japoński: (1.1) 希少性 (kishō sei); (1.2) 不自由 (fujiyū) kataloński: (1.1) dèficit litewski: (1.1) trūkumas nowogrecki: (1.1) έλλειψη (élleipsī) rosyjski: (1.1) недостаток słowacki: (1.1) nedostatok wilamowski: (1.1) nūt, nut; (1.2) nūt, nut włoski: (1.1) scarsità ; (1.2) povertà , miseria