dig ()
,
czasownik (1.1) kopać (w ziemi) (1.2) ryć (w ziemi) (1.3) grzebać (w poszukiwaniu czegoś) (1.4) szturchać (1.5) ciężko pracować nad czymś rzeczownik (2.1) szturchnięcie (2.2) docinek (2.3) wykopaliska (2.4) mieszkanie
(1) dig, dug, dug, digs, digging
(1.1) I have backache from digging in the garden. → Bolą mnie plecy (= Mam ból pleców) od kopania w ogrodzie.
(1.1-3) dig for
digger, Diggers, digging dig in, dig into, dig out, dig up undug
can dig it
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
dig ()
zaimek zwrotny (1.1) 2. os. się
(2.1) tobie, ciebie, cię, tobą;
(1.1) Har du skåret dig? Du bløder! → Skaleczyłaś się? Krwawisz! (2.1) Jeg må spørge dig om du har fået mit brev. → Muszę cię zapytać, czy otrzymałaś mój list.
dig ()
(1.1) tama
digo digi, endigigi
dig ()
(1.1) tobie, ciebie, tobą; → ty
(1.1) dej
(1.1) zobacz też: zaimki w języku szwedzkim
dig ()
czasownik (1.1) obiecać, przysięgać
(1.1) Dig ma ko. → Obiecaj mi to.