kłapać dziobem () , ,
fraza czasownikowa niedokonana (1.1) mówić bardzo dużo; wypowiadać wiele słów, niepociągających za sobą żadnego działania (1.2) nie potrafić dochować tajemnicy, zdradzać powierzoną komuś tajemnicę
(1.1-2) , „dziobem”
(1.2) On kłapie dziobem na prawo i lewo, lepiej nie powierzać mu żadnej tajemnicy.
(1.2) lubić kłapać dziobem
(1.1) pleść ozorem; gadać jak najęty; gadać, co ślina na język przyniesie; pleść trzy po trzy (1.2) mleć ozorem, puszczać farbę, mieć długi język
(1.1) trzymać język za zębami, nie puszczać pary z ust; nie puszczać pary z gęby (1.2) trzymać język za zębami, nie puszczać pary z ust, milczeć jak grób, trzymać buzię na kłódkę; nie puszczać pary z gęby, trzymać gębę na kłódkę
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne