faktoring () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) forma pośrednictwa handlowo-finansowego, polegająca na wykupie przez jeden podmiot (faktora) nieprzeterminowanych wierzytelności drugiego podmiotu (faktoranta) i przekazaniu przed czasem pierwotnemu wierzycielowi jego należności z potrąceniem określonej prowizji, a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu jej; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi;
(1.1)
(1.1) Zgodnie z definicją zawartą w tym akcie faktoring jest umową między faktorantem i faktorem, na podstawie której faktorant przenosi na faktora własność wierzytelności wynikających z umowy sprzedaży dóbr (produktów, towarów, usług) klientom.
(1.1) faktoring mieszany • faktoring niepełny • faktoring pełny
faktor , faktorant faktoringowy
angielski: (1.1) factoring białoruski: (1.1) фактарынг rosyjski: (1.1) факторинг ukraiński: (1.1) факторинг