κέφι () kéfi
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) radosny nastrój (1.2) wigor, ochota do wykonania czegoś
(1.1-2) Ν44: κέφι, κεφιού, κέφι, κέφι; κέφια , κεφιών, κέφια, κέφια
(1.2) Κάνεις (/Έχεις) κέφι για βόλτα; → Masz nastrój na spacer?
(1.2) έχω κέφι για + , έχω / κάνω κέφι (+ )
(1.1) είμαι σε κέφι (/κέφια), έχω κέφι (/κέφια), κάνω κέφι → mieć radosny nastrój • ανάβω / φτιάχνω το κέφι → powodować, wzbudzać radosny nastrój
κεφάκι άκεφος, κεφάτος
(1.1-2) < (kayf)