fronte ()
rzeczownik (1.1) front (1.2) front (1.3) front
(1.3) fronte bero / hotz → front ciepły / chłodny
fronte ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czoło
fronte ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czoło
fronte ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czoło (1.2) głowa (1.3) oblicze, twarz (1.4) przód, front (1.5) konfrontacja, porównanie (1.6) przodek rzeczownik, rodzaj męski (2.1) front (2.2) front, koalicja (2.3) front
(1-2) fronte; fronti
(1.1) corrugare la fronte → marszczyć czoło (1.2) con fronte bassa → z pochyloną głową • crollare la fronte → potrząsać głową (1.3) fronte serena → pogodna twarz (1.4) fronte di un ghiacciaio → czoło lodowca • fronte di un libro → karta tytułowa książki • fronte di un palazzo → fasada pałacu (1.5) di fronte → naprzeciw • stare a fronte → znaleźć się twarzą w twarz (2.1) andare al fronte → iść na front (2.2) fronte popolare → front ludowy • far fronte a (qualcuno / qualcosa) → stawić czoła (komuś / czemuś) (2.3) fronte caldo / freddo / stazionario / occluso → front ciepły / chłodny / stacjonarny / zokludowany
(1.2) testa, capo (1.3) faccia, viso, volto (1.5) confronto (2.2) unione, associazione, alleanza, coalizione, cartello
(1.4) retro, didietro (2.1) retrovie
frontale , frontalino , frontalità , frontiera , frontismo , frontista , frontone fronteggiare frontale, frontonale frontalmente
a fronte alta → z podniesionym czołem battersi la fronte → bić się w czoło fronte a fronte → twarzą w twarz
, frŏntis