regnen ()
czasownik (1.1) padać (o deszczu)
(1.1)Wiktionary.de, regnen (Konjugation), dostęp 10.01.2024 regnen (regnet), regnete, geregnet (haben)
(1.1) Es regnet. → Pada (deszcz). (1.1) Es fängt an stark zu regnen. → Zaczyna mocno padać.
(1.1) es regnet
(1.1) heftig / leise / sanft / stark / stundenlang / tagelang / ununterbrochen regnen
(1.1) nieseln
Regnen , Regen , Regner regnerisch
(1.1) in Strömen regnen
Czasownik regnen, podobnie jak hageln, schneien itp., występuje tylko w 3. os . zobacz też: Indeks:Niemiecki - Pogoda