mijać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( minąć) (1.1) przechodzić, przejeżdżać obok kogoś, czegoś czasownik nieprzechodni niedokonany ( minąć) (2.1) o czasie, zjawiskach: stawać się przeszłością, przemijać, upływać, kończyć się (2.2) ustępować, przestawać być odczuwalnym, kończyć się czasownik zwrotny niedokonany mijać się ( minąć się) (3.1) przechodzić, przejeżdżać obok siebie nawzajem (3.2) nie być zgodnym, nie łączyć się, nie pokrywać się
(1.1) (2.1-2) (3.1-2)
(1.1) Natomiast możliwe jest i niejednokrotnie się zdarzało, iż planetoida, mijając Ziemię, zniekształca znacznie swą orbitę okołosłoneczną, jak np. w przypadku Hermesa„Problemy”, tom 10, Towarzystwo Wiedzy Powszechnej w Warszawie, Warszawa 1954, s. 66. (2.1) Jutro mija termin oddania pracy. (3.2) Twoje argumenty mijają się z prawdą!
(1.1) mijać + (3.2) mijać się z +
mijanie , minięcie , pomijanie , mijanka , ominięcie pomijać , pominąć miniony
ciepła izba marzeń szczytem i tak jakoś mija styczeń • mijać się z prawdą
angielski: (1.1) pass by; (2.1) pass, elapse, go by chiński standardowy: (2.1) 过 (guò), 过去 (guòqù) duński: (1.1) passere; (2.1) passere esperanto: (1.1) pasi, preterpasi, preteriri; (2.1) pasi; (2.2) pasi kaszubski: (1.1) mijac; (2.1) mijac; (2.2) mijac; (3.1) mijac sã; (3.2) mijac sã niderlandzki: (1.1) voorbijgaan, passeren; (2.1) voorbijgaan, passeren rosyjski: (1.1) проходить, обгонять słoweński: (1.1) minevati; (2.1) minevati turecki: (1.1) geçmek; (2.1) geçmek ukraiński: (1.1) минати; (2.1) минати; (2.2) минати; (3.1) розминатися