__TOC__ kredyt () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie (1.2) wspólna waluta różnych układów planetarnych
(1.1)
(1.1) Dopuszczalna jest międzybankowa wymiana informacji o udzielonych kredytach, obrotach i stanach rachunków bankowych, w zakresie, w jakim są one potrzebne w związku z udzielaniem kredytów, pożyczek, poręczeń i gwarancji bankowych. (1.2) Dzięki kredytom, które za chwilę wygra, spłaci co bardziej naglące długi, zapłaci pierwszą transzę za statek, znów będzie w ruchu i przekona się, jakie to cuda ma do zaoferowania galaktyka osobie o jego wyjątkowych zdolnościach i wrażliwości.
(1.1) brać / wziąć / spłacać kredyt • kupować na kredyt
kredytor , kredytowanie , skredytowanie kredycik kredytować , skredytować kredytowy, kredytorski
< → pożyczka, dług, wierzytelność
angielski: (1.1) credit, w sklepie: charge account arabski: (1.1) ائتمان baskijski: (1.1) kreditu białoruski: (1.1) крэдыт bułgarski: (1.1) кредит czeski: (1.1) kredit , úvěr duński: (1.1) kredit esperanto: (1.1) kredito hiszpański: (1.1) crédito kaszubski: (1.1) bòrg kataloński: (1.1) crèdit niemiecki: (1.1) Kredit nowogrecki: (1.1) δάνειο , δανεισμός , πιστοδότηση rosyjski: (1.1) кредит szwedzki: (1.1) kredit turkmeński: (1.1) kredit tuvalu: (1.1) kaitalafu ukraiński: (1.1) кредит węgierski: (1.1) hitel wilamowski: (1.1) krydit , kredyt
kredyt ()
krydit
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kredyt
<