kółko ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) od: koło (1.2) małe koło (1.3) szkolne zajęcia dla grupy zainteresowań (1.4) grupa bawiących się osób trzymająca się za ręce
(1.1-4)
(1.1) Lubię nosić tę sukieneczkę w kwiatuszki i kółeczka. (1.2) Do rysowania kółek służy cyrkiel, tzw. zerownik. (1.2) Przez te wertepy w parku połamałam kółka w dziecięcym wózku. (1.3) W czwartki po lekcjach uczęszczam na kółko chemiczne.
(1.2) fotel / stolik na kółkach (1.3) kółko chemiczne / historyczne / matematyczne / polonistyczne / teatralne itd.
(1.3) zajęcia fakultatywne
koło kółeczko kołować, kołowacieć kołowy, skołowany koło skołowany
cztery kółka • kółko graniaste • kółko różańcowe • kółko wzajemnej adoracji • za kółkiem • kręcić się w kółko • siedzieć na kółku • w kółko golony
(1.1-2) Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 121.
(1.1) angielski: (1.1) circlet, circle polski język migowy: rosyjski: (1.1) кружок ; (1.2) кружок ; (1.3) кружок ; (1.4) хоровод