nacisk () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) działanie na coś z pewną siłą (1.2) presja, przymus (1.3) zaakcentowanie czegoś, wyróżnienie
(1)
(1.1) Naciski wywierane na siodło zawierają się w przedziale od 5 do 36 ton. (1.2) Rząd gwatemalski, mimo energicznych nacisków rządu bońskiego, odrzucił warunki terrorystów. (1.3) – To już dawno spostrzegłem gołym okiem – z cieniem zarozumiałości rzekł bosman, dumny ze swego sokolego wzroku, co niejednokrotnie z naciskiem podkreślał.
naciskać
Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 240.
angielski: (1.1) pressure; (1.2) pressure, stress; (1.3) accent, emphasis arabski: كبس białoruski: (1.1) націск ; (1.2) націск ; (1.3) націск duński: (1.1) tryk ; (1.2) tryk ; (1.3) tryk hiszpański: (1.1) presión , opresión ; (1.2) presión , imposición , conminación ; (1.3) acento , hincapié , insistencia jidysz: (1.1) דרוק (druk); (1.2) דרוק (druk) rosyjski: (1.1) натиск , напор , давление ; (1.2) натиск , нажим , давление ; (1.3) упор , акцентирование , настаивание ukraiński: (1.1) натиск