ucieczka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szybkie opuszczenie lub opuszczanie jakiegoś miejsca w celu uniknięcia realnego lub domniemanego niebezpieczeństwa (1.2) unikanie lub uniknięcie czegoś
(1.1)
(1.1) Więzień podjął dwie próby ucieczki. (1.2) Sztukę awangardową charakteryzuje ucieczka od realizmu i tradycyjnych form artystycznych.
(1.1) rzucić się do ucieczki • plan ucieczki • bezładna / paniczna ucieczka • salwować się ucieczką • ucieczka z domu / więzienia / obozu / …
(1.1) fugas chrustas
uciekinier , uciekinierka , uciekanie ucieczkowy uciekać , uciec
angielski: (1.1) escape, flight, defection, getaway, z kochankiem: elopement arabski: (1.1) مهرب (mahrab) białoruski: (1.1) уцёкі bułgarski: (1.1) бягство duński: (1.1) flugt esperanto: (1.1) fuĝo, forkuro francuski: (1.1) fuite , évasion hiszpański: (1.1) huida , fuga , evasión jidysz: (1.1) אַנטלויף (antlojf), פּליטה (plejte) kataloński: (1.1) fuita niderlandzki: (1.1) vlucht , ontsnapping niemiecki: (1.1) Flucht ormiański: (1.1) փախուստ rosyjski: (1.1) побег włoski: (1.1) fuga , evasione