pocieszać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( pocieszyć) (1.1) mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój czasownik zwrotny niedokonany pocieszać się ( pocieszyć się) (2.1) próbować znaleźć w czymś źródło lepszego samopoczucia, przestawać się martwić (2.2) nawzajem dodawać sobie otuchy, poprawiać sobie nawzajem złe samopoczucie
(1) (2)
(1.1) – Może jednak znajdą szybko szczepionkę – pocieszał studenta.
pocieszanie , pocieszenie , pocieszyciel , pocieszycielka cieszyć
angielski: (1.1) console arabski: (1.1) عزى esperanto: (1.1) konsoli hiszpański: (1.1) consolar nowogrecki: (1.1) παρηγορώ nowopruski: (1.1) glandīntun, pakīwintun rosyjski: (1.1) утешать szwedzki: (1.1) trösta włoski: (1.1) confortare, consolare, rinfrancare