mieszanina () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą (1.2) połączenie różnorodnych rzeczy, osób, pojęć, właściwości
(1)
(1.1) Eten tworzy z powietrzem mieszaninę wybuchową.
(1.1) amalgamat, mieszanka
przymieszka , mieszanka , mieszanie , mieszaniec , zmieszanie , zamieszanie , mieszadło mieszać
angielski: (1.1) mix, mixture; (1.2) mix, mixture arabski: (1.1) خلطة , خليط / إختلاط , مزيج duński: (1.1) blanding ; (1.2) blanding esperanto: (1.1) miksaĵo francuski: (1.1) mélange, amalgame; (1.2) mélange, amalgame hiszpański: (1.1) mezcla , combinado , revuelto ; (1.2) amalgama , mixtura , combinación kataloński: (1.1) barreja litewski: (1.1) maišalas niemiecki: (1.1) Mischung norweski (bokmål): (1.1) blanding / norweski (nynorsk): (1.1) blanding rosyjski: (1.1) смесь ; (1.2) смесь , мешани́на słowacki: (1.1) miešanina szwedzki: (1.1) blandning ; (1.2) blandning , röra , blandad kompott wilamowski: (1.1) miśkulanc włoski: (1.1) miscela , misto