bielizna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka (1.2) wyroby z tkaniny, używane w domu
(1.1-2)
(1.1) Rozwiesiłam bieliznę na sznurku, żeby szybciej wyschła. (1.2) Gdzie odpowiedzialni za jadalnię trzymają czystą bieliznę stołową? (1.2) Zakonnice piorą bieliznę ołtarzową co kilka tygodni.
(1.1) bielizna damska / dziecięca / męska / nocna • bielizna osobista • zmiana / zmienianie bielizny (1.2) bielizna kościelna / pościelowa / stołowa
(1.1) odzież
biały , biel , bielenie , bieliźniarstwo , bieliźniarz , bieliźniarka , białko , bielak bieliźniany, biały, bieliźniarski bielić , pobielić , wybielić bieliźniarsko
< rdzeń bie-Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka, „Język Polski” nr 5, listopad-grudzień 1921, s. 1-11.; → biel, białość
zwykle w
albański: (1.1) mbathje angielski: (1.1) underwear, underclothes, lingerie, undies; (1.2) linen baskijski: (1.1) azpiko arropa białoruski: (1.1) бялізна ; (1.2) бялізна czeski: (1.1) prádlo duński: (1.1) undertøj esperanto: (1.1) tolaĵo francuski: (1.1) sous-vêtement hiszpański: (1.1) ropa interior , lencería , ropa blanca japoński: (1.1) 下着 (したぎ, shitagi) kaszubski: (1.1) bielëzna łotewski: (1.1) veļa norweski (bokmål): (1.1) undertøy norweski (nynorsk): (1.1) undertøy , underklede nowogrecki: (1.1) εσώρουχο rosyjski: (1.1) бельё (belʹё); (1.2) бельё (belʹё) shona: (1.1) nduwe słowacki: (1.1) prádlo szwedzki: (1.1) underkläder turecki: (1.1) iç çamaşırı ukraiński: (1.1) білизна (bìlizna); (1.2) білизна (bìlizna) wilamowski: (1.1) veš włoski: (1.1) biancheria ; (1.2) biancheria wolof: (1.1) durose