znajomość ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiedza na jakiś temat, umiejętność (1.2) utrzymywanie z kimś ogólnych stosunków (1.3) relacja osób, opierająca się na utrzymywaniu ogólnych, niezbyt bliskich stosunków
(1.1-3)
(1.1) Znajomość ortografii przydaje się każdemu. (1.2) Znajomość z prezydentem miasta może przynieść korzyści. (1.3) Ta znajomość przerodziła się w przyjaźń.
(1.2) znajomość czego (1.2) znajomość z kim
(1.1) czynna / bierna znajomość języka • znajomość dziedziny / przedmiotu / zagadnienia (1.3) długoletnia / krótkotrwała / przelotna / przypadkowa znajomość • znajomość bez znaczenia / brzemienna w skutki
(1.1) znanie się
zaznajomienie , znajomy , znajoma , znajomości , znanie , znawstwo zaznajomić, znać, poznać , poznawać znajomy znajomo
po znajomości
angielski: (1.1) knowledge, acquaintanceship arabski: (1.1) معارف białoruski: (1.1) веданне , знаёмства ; (1.3) знаёмства czeski: (1.3) známost duński: (1.1) bekendtskab ; (1.2) bekendtskab ; (1.3) bekendtskab esperanto: (1.1) kono jidysz: (1.1) קענען (kenen), קענטעניש (kentenisz), וויסן (wisn), וויסנשאַפֿט (wisnszaft) kaszubski: (1.2) znajemnota ; (1.3) znajemnota niemiecki: (1.3) Bekanntschaft rosyjski: (1.1) знание , знакомство ; (1.2) знакомство ; (1.3) знакомство słowacki: (1.3) známosť ukraiński: (1.1) знання́ ; (1.2) знайо́мство ; (1.3) знайо́мство