deptać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( depnąć) (1.1) przygniatać coś, stąpając po tym (1.2) przemierzać jakąś drogę lub przestrzeń pieszo, chodzić dużo, stale po jakichś miejscach (1.3) brutalnie znieważać, poniewierać kogoś lub coś (1.4) brutalnie łamać zasadę, umowę (1.5) chodząc zostawiać ślady stóp, brudzić nogami (1.6) (także ) o samcach ptaków: zapładniać (1.7) ugniatać kapustę lub winogrona we wstępnej obróbce
(1.1-7) lub , depczę / depcę / deptam; lub lub
(1.1) Gnaliśmy na miejsce wypadku, przewracając menażki i depcąc ogniska.
(1.6) deptać kury
(1.1) miażdżyć stopami, rozdeptywać, tratować
rozdeptywanie , rozdeptanie , nadepnięcie , nadeptywanie , deptak , deptanie , depnięcie , udeptywanie , udeptanie , wydeptywanie , wydeptanie , przydeptywanie , przydepnięcie , zadeptywanie , zadeptanie , deptacz , deptanka depnąć , udeptywać , udeptać , wydeptywać , wydeptać , przydeptywać , przydeptać , przydepnąć , zadeptywać , zadeptać
deptać po piętach
Odmiana tego czasownika wedle koniugacji I („ja deptam”, „on depta”, „oni deptają”) jest uznawana przez Słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją W. Doroszewskiego za niepoprawną, jednak podaje ją Słownik gramatyczny języka polskiego (jako rzadką).
angielski: (1.1) trample; (1.7) stomp, tread baskijski: (1.1) zapaldu; (1.7) zapaldu białoruski: (1.1) таптаць; (1.2) таптаць, хадзіць; (1.3) таптаць, зневажаць, уніжаць esperanto: (1.1) treti francuski: (1.1) fouler, pelouser hiszpański: (1.1) pisotear, pisar interlingua: (1.1) calcar japoński: (1.1) 踏む luksemburski: (1.1) trëppelen; (1.2) trëppelen; (1.3) trëppelen nowogrecki: (1.1) πατώ ukraiński: (1.1) топтати wilamowski: (1.7) tennln, tengln