__TOC__ spreken ()
czasownik (1.1) mówić
spreken ()
, , ,
czasownik mocny (1.1) mówić, używać języka (1.2) rozmawiać
(1) spreken (spreek), sprak, heeft gesproken ()
(1.1) Hij sprak heel zachtjes. → On mówił bardzo cicho. (1.1) Ik spreek heel goed Nederlands. → Bardzo dobrze mówię po holendersku. (1.2) Hij sprak daar met geen woord over. → (Nawet) słowem nie wspomniał tamtego tematu.
(1.2) praten
aanspreken, afspreken, bespreken, inspreken, tegenspreken, uitspreken, vrijspreken vanzelfsprekend gesprek, spraak, spreektaal, spreuk