murawa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gęsta, niska trawa pokrywająca jakiś teren (1.2) nawierzchnia boiska piłkarskiego (1.3) zielone pokrycie bagniskaRoztrząsania, „Poradnik Językowy” nr 4/1912, s. 72.
(1.1-2)
(1.2) Piłkarze wbiegli na murawę boiska.
(1.1) chodzić / przechadzać się / spacerować po murawie • kosić / pielęgnować murawę (1.2) murawa boiska • miękka / twarda / naturalna / sztuczna murawa
(1.1) łąka (1.2) nawierzchnia
murawka murawowy
(1.3) <
bułgarski: (1.1) морава hiszpański: (1.1) césped ; (1.2) césped , cancha karaimski: (1.1) йашот, йасот nowogrecki: (1.1) γκαζόν ; (1.2) χλοοτάπητας , γκαζόν rosyjski: (1.1) мурава