stłuc ()
,
czasownik (1.1) zniszczyć jakąś kruchą rzecz, rozbijając ją na kawałki (1.2) doznać stłuczenia – drobnego urazu wskutek uderzenia o coś (1.3) zbić kogoś czasownik zwrotny stłuc się (2.1) rozpaść się na kawałki z powodu uderzenia (2.2) zbić jeden drugiego
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) Jacek stłukł babci wazon piłką. (1.2) Jacek stłukł sobie kolano podczas gry w piłkę. (1.3) Jacek stłukł kolegę na długiej przerwie. (2.1) Wczoraj stłukła się kolejna filiżanka z porcelanowego kompletu. (2.2) Moi synowie stłukli się po szkole.
(1.1) rozbić, roztrzaskać, potłuc (1.2) obić (1.3) zbić, obić, pobić (2.1) rozbić się, roztrzaskać się, potłuc się (2.2) pobić się
stłuczenie , stłuczka , tłuczek , tłuczenie , tłuczeń tłuc, utłuc, obtłuc, wytłuc, przytłuc
stłuc na kwaśne jabłko • dzban wodę nosi, póki się nie stłucze • do czasu dzban wodę nosi, aż się stłucze • dzban wodę nosi, póki się nie stłucze
angielski: (1.1) break; (1.3) smash, beat esperanto: (1.1) rompi łaciński: (1.1) affrango szwedzki: (1.1) slå sönder, krossa; (1.3) spöa, klå upp, ge stryk