jąkała () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto się jąka rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) kobieta, która się jąka
(1.1) (2.1)
jąkanie jąkający się jąkać, jąkać się
Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 126.
angielski: (1.1) stutterer, stammerer; (2.1) stutterer, stammerer baskijski: (1.1) totel duński: (1.1) stammer ; (2.1) stammer francuski: (1.1) bègue ; (2.1) bègue hiszpański: (1.1) tartamudo , tartaja ; (2.1) tartamuda , tartaja kazachski: (1.1) кекеш niemiecki: (1.1) Stotterer ; (2.1) Stotterin nowogrecki: (1.1) τραυλός ; (2.1) τραυλή rosyjski: (1.1) заика węgierski: (1.1) dadogó włoski: (1.1) balbuziente ; (2.1) balbuziente