فرج ()
(1.1-2) farj, farǧ (1.3-6) faraj, faraǧ (2.1-4) faraja, faraǧa
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) srom kobiety (1.2) otwór, przerwa (1.3) ulga, wolność od smutku i trosk, uwolnienie od cierpienia, radość (1.4) ulga, relaks, odpoczynek (1.5) przyjemność, wygoda (1.6) szczęśliwe zakończenie czasownik (2.1) otworzyć, zrobić otwór (2.2) oddalić smutki, zmartwienia (2.3) ulżyć, załagodzić (2.4) uwolnić (2.5) być otwartym
(1.1-2) فَرْج; فُرُوج
(1.1)