praktyka () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) świadoma i celowa działalność ludzka (1.2) okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie (1.3) doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej (1.4) wykonywanie zawodu (1.5) wróżba
(2.1) i od: praktyk
(1.1-5)
(1.1) Mój wujek i ciocia uważają, że pozyskiwanie wełny z owiec jest barbarzyńską praktyką; dlatego noszą wyłącznie ubrania z bawełny. (1.3) Kilka lat temu regularnie chodziłem z imigranckim pastorem na Vesterbro w Kopenhadze do różnych meczetów, aby dowiedzieć się czegoś o islamie w praktyce.
(1.1) nieuczciwa praktyka (1.4) praktyka lekarska
(1.2) ćwiczenie (1.3) biegłość, doświadczenie, rutyna, wprawa
praktykujący , praktykowanie , praktyczność , praktykant, praktykantka, praxis praktyczny praktycznie praktykować
< <
angielski: (1.1) practice; (1.2) practice, u rzemieślnika: apprenticeship; (1.3) practice; (1.4) practice arabski: (1.1) ممارسة chiński standardowy: (1.2) 实习 (shíxí) czeski: (1.2) praxe ; (1.4) praxe duński: (1.1) praktik ; (1.2) praktik esperanto: (1.1) praktikado, praktiko; (1.4) praktikado, praktiko francuski: (1.1) pratique gudźarati: (1.1) અભ્યાસ (abhyāsa) hindi: (1.1) अभ्यास niemiecki: (1.1) Praktik ; (1.2) Praktikum rosyjski: (1.1) практика sanskryt: (1.1) अभ्याश , अभ्यास słowacki: (1.2) prax ; (1.4) prax szwedzki: (1.1) praktik ukraiński: (1.1) практика