nieprzyjaciel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś (1.2) wroga armia, ogół wrogich wojsk
(1.1) (1.2)
(1.1) To dawny nieprzyjaciel gromadzi siły.
(1.1) zawzięty / zaciekły / zażarty nieprzyjaciel (1.2) odeprzeć (atak) / pokonać nieprzyjaciela • zmusić nieprzyjaciela do kapitulacji / do odwrotu / do poddania się / do ucieczki
(1.1-2) przeciwnik, wróg, antagonista
(1.1) przyjaciel
nieprzyjaciółka nieprzyjacielski, nieprzyjazny nieprzyjaźnie
angielski: (1.1) enemy, foe; (1.2) enemy, foe białoruski: (1.1) непрыяцель ; (1.2) непрыяцель bułgarski: (1.1) неприятел chorwacki: (1.1) neprijatelj czeski: (1.2) nepřítel duński: (1.1) uven ; (1.2) fjende esperanto: (1.1) malamiko hiszpański: (1.1) enemigo ; (1.2) enemigo jidysz: (1.1) פֿײַנד (fajnd) / פֿײַנט (fajnt), שׂונא (sojne), צורר (cojrer) nowogrecki: (1.1) εχθρός ; (1.2) εχθρός rosyjski: (1.1) неприятель ; (1.2) неприятель rumuński: (1.1) dușman słowacki: (1.1) nepriateľ tuvalu: (1.1) fili ukraiński: (1.1) неприятель ; (1.2) неприятель węgierski: (1.2) ellenség wilamowski: (1.1) faeind , fajnd , fȧjnd ; (1.2) faeind , fajnd , fȧjnd