rzezimieszek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) złodziej, rabuś, bandzior
(1.1)
(1.1) Pamiętasz tego rzezimieszka, co nie zdążył jeszcze krwi ze sztyletu otrzeć, a już z cynicznym uśmiechem szedł w objęcia czternastolatek... I pamiętasz jego rozmowę ostatnią?...Ludwik Stanisław Liciński, Gość (wyd. 1917) (1.1) — Tak! stanę! — zawołałem. — Nie jestem rzezimieszkiem, ani też (przynajmniej dotąd) zabójcąRobert Louis Stevenson, Porwany za młodu (tłum. Józef Birkenmajer, wyd. 1927).
(frazeologizm)Alicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 176.
angielski: (1.1) robber, thief, mugger niderlandzki: (1.1) dief włoski: (1.1) brigante , malandrino